عین . الف

علی ارحامی

عین . الف

علی ارحامی

عین . الف

ما محکوم به دوست داشتن یک نفریم.

می توانیم عاشق نباشیم ولی نمی توانیم دوست نداشته باشیم،

دوست دارم دوستت دارم را چنان رو به آسمان فریاد بزنم که هزار قطره شود و بر آنکه دوستش دارم ببارد.

شاید بشود از فرد مورد علاقه دوری گزید ولی نمی شود از علاقه فرار کرد، ما محکوم به علاقه ایم.

تنهاییم ولی همیشه روزنه ای به سوی آنکه دلمان میخوادش باز است، امید ها بسته ایم به سوی آن روزنه ی باز

امید است که روزی بسته شود.

روزنه یا راه امید ما؟


ع


۰ نظر ۲۷ آبان ۹۶ ، ۰۴:۵۴